روش تصمیم گیری به معنای انتخاب یک گزینه یا راه حل از میان راه حلهای مختلف است. گزینه انتخاب شده باید بیشترین احتمال موفقیت و بهترین تناسب را با اهداف و خواستهها داشته باشد. در واقع تصمیمگیری یک مهارت است، چه در زندگی شخصی، توسعه فردی و چه در موقعیتهای شغلی مثل مدیریت.
به طور کلی تصمیم گیری، وظیفه اصلی مدیریت به حساب میآید. هر مدیر در طول دوران مدیریت خود صدها تصمیم را به صورت ناخودآگاه یا آگاهانه میگیرد که این تصمیمات نقش مهمی در تعیین فعالیتهای سازمانی و مدیریتی دارند. یک مدیر نیاز دارد که نتایج و عواقب احتمالی تصمیماتش را برآورد و بررسی کند.
تصمیم گیری شامل چند مرحله کلی است:
- شناخت و تجزیه و تحلیل تصمیم
- اتخاذ تصمیم
- اجرای تصمیم
در اینجا به بررسی چند روش تصمیم گیری رایج میپردازیم که هرکدام دارای مزایا و معایب خاص خود میباشند. مهم است بدانیم بیشتر از کدام روش یا سبک استفاده میکنیم و به اثرات آن توجه کنیم.
روش تصمیم گیری بر اساس احساسات (EMOTIONAL DECISIONS)
یکی از رایجترین روش ها، روش تصمیم گیری بر اساس احساس بجای منطق است. باید در تصمیمات کسب و کار تا جای ممکن از این روش کمتر استفاده شود.

پیشنهاد مطالعه : چطورکسب و کار موفق داشته باشید؟
روش تصمیم گیری بر اساس نسخه قبلی (PRESCRIPTIVE DECISION MAKING)
اکثر مواقع، ما بر اساس دانش و اطلاعات قبلی و عادات خود تصمیم میگیریم. زمانی که محیط بیرونی تغییر کرده، استفاده از این روش تصمیم گیری ، خطرناک است.

روش تصمیم گیری رفتاری (BEHAVIORAL DECISION MAKING)
کاملترین روش تصمیم گیری، تصمیم گیری رفتاری است.

باید توجه داشت تا زمانی که تصمیمات به اجرا در نیایند، فاقد ارزش هستند. بنابراین تصمیم گیرنده باید یکسری تصمیمات عملیاتی نیز بگیرد.

بیشتر بخوانید :



